با افزایش استقبال از خودروهای مجهز به گیربکس اتوماتیک، شناخت رفتارهای نادرستی که ممکن است به این قطعه حیاتی آسیب وارد کند، برای رانندگان ضروریتر از گذشته است. هرچند این سیستمها سهولت رانندگی را فراهم کردهاند، اما در صورت رعایت نکردن اصول فنی، میتوانند دچار اختلالاتی پرهزینه شوند.
در ادامه، به پنج اشتباه رایج در استفاده از گیربکس اتوماتیک پرداخته میشود که بسیاری از رانندگان ممکن است ناآگاهانه مرتکب شوند:
۱. شروع حرکت با دندهخلاص و دور موتور بالا
برخی رانندگان برای شتابگیری ناگهانی، خودرو را در حالت خلاص قرار داده و دور موتور را افزایش میدهند، سپس به دنده حرکت (Drive) منتقل میکنند. این تکنیک، فشار شدیدی به مبدل گشتاور وارد کرده و منجر به اختلال در انتقال نیرو میشود. این رفتار، مشابه فروبردن سریع مخلوطکن در خمیر غلیظ است که باعث برخورد و فرسایش ناگهانی قطعات داخلی میشود.
۲. عدم استفاده از ترمز دستی هنگام توقف
دنده پارک خودرو تنها با یک قطعه فلزی کوچک به نام «پنجه پارک» محور خروجی گیربکس را قفل میکند. در صورت توقف خودرو روی سراشیبی بدون فعال کردن ترمز دستی، فشار وزن خودرو مستقیماً به این قطعه وارد میشود که در بلندمدت احتمال شکست آن وجود دارد. استفاده همزمان از ترمز دستی، ضمن ایجاد ایمنی بیشتر، عمر قطعات مکانیکی را افزایش میدهد.
۳. ترمز گرفتن با پای چپ
هرچند در مسابقات اتومبیلرانی این روش رایج است، اما در رانندگی شهری ممکن است با فشار همزمان به پدالهای گاز و ترمز همراه شود. این موضوع میتواند عملکرد گیربکس را مختل کرده و منجر به افزایش مصرف سوخت، داغ شدن ترمز و کاهش کنترل شود. حافظه عضلانی پاها باید مطابق با شرایط اضطراری تربیت شود و این سبک رانندگی برای اکثر افراد ایمن نیست.
۴. قرار دادن خودرو در حالت خلاص هنگام حرکت در سراشیبی
برخی افراد تصور میکنند با انتقال خودرو به دندهخلاص در مسیرهای سراشیبی، مصرف سوخت کاهش مییابد. در حالیکه این روش کنترل خودرو را محدود کرده و راننده را در شرایط حساس دچار مشکل میکند. روش ایمنتر برای کاهش سرعت، استفاده از ترمز موتوری با کاهش دنده به حالت “۳” یا “L” است که هم کنترل بهتری ایجاد میکند و هم فشار کمتری به ترمزها وارد میشود.

۵. پر کردن بیش از اندازه روغن گیربکس
روغن گیربکس نقش کلیدی در انتقال نیرو دارد، اما اضافه کردن بیش از حد آن باعث ایجاد حبابهای هوا، افزایش دمای داخلی و کاهش کارایی روانکاری میشود. این موضوع فشار زیادی به مبدل گشتاور وارد کرده و در نهایت موجب خرابی کامل گیربکس خواهد شد. تعویض اصولی و دورهای روغن گیربکس، راهکاری مناسب برای حفظ سلامت سیستم انتقال قدرت است.
جمعبندی:
برای حفظ عملکرد صحیح گیربکسهای اتوماتیک، لازم است رانندگان با ویژگیهای فنی این سیستم آشنا باشند و از رفتارهایی که منجر به آسیب مکانیکی میشود خودداری کنند. رعایت این نکات ساده، در بلندمدت به صرفهجویی در هزینههای تعمیرات و افزایش ایمنی خودرو کمک خواهد کرد.

**بیوگرافی لعیا آزاده**
**لعیا آزاده**
سردبیر بخش هنرهای تجسمی و زیباییشناسی
لعیا آزاده منتقد هنری، کیوریتور و پژوهشگر حوزه هنرهای تجسمی با بیش از چهارده سال تجربه تخصصی در نقد هنری، مدیریت پروژههای نمایشگاهی و پژوهش در تاریخ هنر معاصر ایران است. تمرکز اصلی وی بر تحلیل جریانهای نوین هنرهای تجسمی، زیباییشناسی معاصر و پیوند هنر با مفاهیم فلسفی و اجتماعی است.
**تحصیلات**
وی دارای مدرک کارشناسی ارشد پژوهش هنر از دانشگاه هنر تهران و کارشناسی نقاشی از دانشگاه هنر است. همچنین دورههای تخصصی کیوریتوری و مدیریت موزه را در آکادمی هنرهای معاصر اروپا گذرانده و در کارگاههای متعدد نقد هنری و زیباییشناسی شرکت فعال داشته است.
**سوابق حرفهای**
آزاده فعالیت حرفهای خود را از اواخر دهه هشتاد به عنوان منتقد هنری در نشریات تخصصی هنری آغاز کرد. با توسعه فعالیتهایش در حوزه کیوریتوری، وی گردانندگی چندین نمایشگاه معتبر گروهی و انفرادی در گالریها و موزههای داخلی را بر عهده داشته و به عنوان مشاور هنری با چندین مؤسسه فرهنگی همکاری مستمر دارد.
وی از ابتدای سال ۱۴۰۰ به تیم تحریریه مجله اینترنتی ساتیا پیوسته و به عنوان سردبیر بخش هنرهای تجسمی و زیباییشناسی در این رسانه فعالیت میکند. در این مدت، تحلیلهای عمیق و نقدهای تحلیلی وی درباره آثار هنرمندان معاصر ایرانی و جریانهای جهانی هنر، مورد توجه جامعه هنری و مخاطبان علاقهمند قرار گرفته است.
**تخصصها و حوزههای کاری**
تخصص اصلی آزاده در نقد و تحلیل هنرهای تجسمی معاصر، کیوریتوری نمایشگاههای مفهومی و پژوهش در زمینه زیباییشناسی فلسفی است. وی همچنین در زمینه مشاوره مجموعهداری، تحلیل بازار هنر و مطالعه تأثیر تحولات اجتماعی بر تولیدات هنری تجربه قابل توجهی دارد.
**روششناسی تحلیلی**
رویکرد تحلیلی آزاده مبتنی بر تلفیق دانش تاریخ هنر، مفاهیم زیباییشناسی فلسفی و درک بستر اجتماعی تولید اثر هنری است. وی در نقدهای خود همواره بر درک فرآیند خلاقه هنرمند، تحلیل ساختار فرمال اثر و بررسی لایههای معنایی آن تأکید دارد و از رویکردهای تکبعدی و قضاوتهای شتابزده پرهیز میکند.
**عضویت در نهادهای تخصصی**
وی عضو انجمن منتقدان و نویسندگان هنر ایران و انجمن کیوریتورهای مستقل است و در کمیتههای انتخاب چندین دوسالانه و جشنواره هنری معتبر کشور مشارکت داشته است.