فضاپیمای «آی‌مپ» ناسا در نقطه لاگرانژی مستقر شد

فضاپیمای IMAP ناسا با طی مسافتی حدود ۱.۵ میلیون کیلومتر، سرانجام در نقطه لاگرانژی ۱ (L1) بین زمین و خورشید مستقر شد تا مأموریت تاریخی خود برای کاوش مرزهای منظومه شمسی را آغاز کند. این کاوشگر که نام کامل آن «کاوشگر نقشه‌برداری میان‌ستاره‌ای و شتاب» است، قرار است از این موقعیت استثنایی، بهترین نمای ممکن از لبه هلیوسفر را در اختیار دانشمندان قرار دهد.

رصد مرز منظومه شمسی از فاصله ۱.۵ میلیون کیلومتری زمین

نکته جالب در مأموریت IMAP این است که برای مطالعه لبه‌های دوردست منظومه شمسی، به جای سفر به آن نواحی، در نقطه‌ای نزدیک به زمین و رو به خورشید قرار گرفته است. نقطه لاگرانژی ۱ مکانی است که در آن نیروی گرانش زمین و خورشید به تعادل می‌رسند و به فضاپیما اجازه می‌دهد با مصرف حداقل سوخت، موقعیت خود را حفظ کند. از این نقطه، IMAP دیدی ۳۶۰ درجه و بدون مانع به فضای اطراف دارد.

این فضاپیما ۱.۵ میلیون کیلومتر به سمت خورشید سفر کرده است!
این فضاپیما ۱.۵ میلیون کیلومتر به سمت خورشید سفر کرده است!

هدف اصلی، مطالعه منطقه‌ای مرموز به نام «هلیوپاز» است؛ جایی که بادهای خورشیدی با ذرات فضای میان‌ستاره‌ای برخورد می‌کنند و مرز منظومه شمسی را شکل می‌دهند. IMAP با ردیابی «اتم‌های خنثای پرانرژی» که از این برخوردها تولید می‌شوند، می‌تواند بدون سفر فیزیکی به آن مناطق، نقشه‌ای دقیق از شکل و تغییرات مرز هلیوسفر تهیه کند.

قابلیت‌های دوگانه: کاوش علمی و هشدار آب و هوای فضایی

این کاوشگر علاوه بر مأموریت اصلی خود در نقشه‌برداری از مرزهای منظومه شمسی، عملکرد عملیاتی مهم دیگری نیز دارد. از نقطه L1، IMAP می‌تواند با نظارت بر فعالیت‌های خورشیدی، هشدارهای پیش‌دستانه‌ای درباره طوفان‌های خورشیدی مضر ارائه دهد. این هشدارها که حدود ۳۰ دقیقه زودتر از وقوع به زمین می‌رسند، می‌توانند برای محافظت از فضانوردان، ماهواره‌ها و شبکه‌های زمینی حیاتی باشند.

  • دستاوردهای کلیدی مورد انتظار از این مأموریت:
    • درک بهتر از ساختار و دینامیک هلیوسفر و نحوه محافظت آن از زمین در برابر تشعشعات کیهانی.
    • مطالعه تأثیر تغییرات فعالیت خورشید بر شکل و وسعت مرز منظومه شمسی.

مأموریت IMAP به طور رسمی از اول فوریه آغاز خواهد شد، اما داده‌های اولیه ارسالی آن، کیفیت و پایداری قابل توجهی را نشان می‌دهند و نویدبخش موفقیت کامل پروژه هستند. این مأموریت گامی کلیدی پس از کاوشگرهای وویجر است و می‌تواند ضرورت ارسال فضاپیما به فضای میان‌ستاره‌ای را در آینده بیش از پیش مشخص کند.

مجله اینترنتی ساتیا

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *